دوره است. همچنان كه از عنوان آن برميآيد، منقسم به چهار بخش است، به اين ترتيب: (1) سرخرگها، پيها، و نبض؛ (2) ((توصيف)) بدن و علل بيماريها؛ (3) ((دستورات)) در باب معالجهٴ بيماريها؛ (4) ((معالجات خارجي)) راهنماي عمل جراحي و غيره.
وانگ تائو
وانگ تائو1 در زمان سلسلهٴ تئانگ در حدود 752 برآمد. پزشك چيني. مؤلف رسالهٴ طبي بسيار جامعي كه در 752 تدوين و منتشر شد، به نام اسرار مهم پلهكان بيروني2، در 40 قسمت، كه شامل همهٴ شعبات طب، معالجات و حتي منتخبي از فن بيطاري است (بيماريهاي قاطران، اسبان، گاوان و سگان).
وانگ پينگ
وانگ پينگ3 در حدود 761 برآمد. پزشك چيني. در 761 قديمترين شرح را (در 24 كتاب) بر هوانگ - تي نئي - چينگ سو - ون4 نوشت كه بنابر روايات قديمترين رسالهٴ پزشكي چيني است.5
كانجين
نام او به چيني چيين - چن6 خوانده ميشود. در 763 در سن 77 سالگي درگذشت. پزشك چيني كه در 755 به ژاپن رفت و به نظر ميرسد كه بزرگترين پزشك ژاپن در آن روزگار بوده است.
قديمترين بيمارستان (ژاپن) كه داراي اهميتي بود، در 758، به فرمان امپراتريس كوميو7 در نارا تأسيس شد. كوميو در زمان كنارهگيري شوهرش شومو در 749 به سلك راهبهها درآمد. بدين ترتيب اين مؤسسه را ميتوان ناشي از نفوذ آيين بودا دانست.
واكه هيرويو8
مقارن اواخر سدهٴ هشتم برآمد. مربي و پزشك ژاپني. رسالهٴ مهمي در ادويهٴ مفرده نوشت، به نام ياكهئيتائيسو9 در دو مجلد، كه از اثر چيني هسين - هسيو پن - تسئائو اثر سو- چينگ اقتباس شده است. (يادداشت مرا راجع به ادويهٴ مفردهٴ چيني در نيمهٴ دوم سدهٴ هفتم ببينيد). اين رساله از